Cahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdur,Səba saçın qoxusundan müəttər olmuşdur.

Ləbin qatında ki, andan utandı abi-həyat,Şəkər sözün nə deyim, çün mükərrər olmuşdur.

Dua ilən nə diləyim səninçün həqdən kim,Iki cahan sana həqdən müyəssər olmuşdur.

Kimin ki, könlü dilədi ayağını öpmək,Başını oynamaq ana müqərrər olmuşdur.

Nəsibimi necə sə’y ilə artırım, çünkim,Əzəldə nəhnü qəsəmna müqəddər olmuşdur.

Səhər yeli əsəli sünbülün diyarından,Məşami-əhli-məhəbbət müəttər olmuşdur.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nəsimi, ey şəhi-xuban, camalını görəli,Gözündə surəti-rəhman müsəvvər olmuşdur.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq