Canımı yandırdı şövqün, ey nigarım, hardasan
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Canımı yandırdı şövqün, ey nigarım, hardasan?Gözlərim nuru, iki aləmdə varım, hardasan?
Где ты, желанная моя? Ты душу мне зажгла! Где ты?Ты свет очей, ты в двух мирах богатство мне дала! Где ты?
Bağrımı qan eylədi acı fəraqın, gəl iriş,Ey ləbi vüslət şərabi-xoşgüvarım, hardasan?
О ты, чья сладость губ вдвойне приятнее вина, — приди!Тебя не видел я, мне кровь все сердце залила, — где ты?
Firqətin xarı məni gör kim, nə məcruh eylədi,Ey gözü nərgis, həbibi-gülüzarım, hardasan?
О ты, как роза, нежный друг, с глазами, как нарцисс, — приди!Ты мне разлукой, как шипом, все тело порвала! Где ты?
Səbrimi yəğmaladı şövqün, qərarım qalmadı,Ey mənim aramım, ey səbrü qərarım, hardasan?
О, где спокойствие мое? О, где терпение мое?Любовь разрушила покой, терпение сожгла, — где ты?
Eylədi eşqin məni qalxan məlamət tirinə,Ey gözü, qaşı yeləkli şəhriyarım, hardasan?
Я в щит тобою превращен, от стрел, упреков защищен.С бровей и глаз ты до сих пор забрала не сняла. Где ты?
Ta üzün şəm’indən iraq düşmüşəm, pərvanətəkYanaram leylü nəhar, ey nurü narım, hardasan?
Я мотылек, но не могу сгореть от лика твоего!Огонь мой, свет мой, я умру без света и тепла! Где ты?
Səndən ayru könlümə yoxdur vəfalı yarü dust,Ey cəfasız hüsnü-kamil, yariğarım, hardasan?
Других друзей не надо мне, когда я от тебя вдали.О ты, что красотой своей всех в мире превзошла, — где ты?
Dəldi hicranın oxu eşqinlə yanan bağrımı,Surətü mə’nidə, ey çapüksüvarım, hardasan?
Где ты, земной и неземной, о, где ты, храбрый всадник мой?Разлуки горькая стрела мне прямо в грудь вошла! Где ты?
Zülfünə vermiş əmanət həq əzəldə sirrini,Ey əmanətdar, əmini-kirdigarım, hardasan?
Дал тайну бытия аллах в залог твоим кудрям. Скажи,Мой ростовщик, ты никому залог не отдала? Где ты?
Qatı müştaq olmuşam zülfü üzarın buyinə,Ey üzü gülşən, saçı mişki-tatarım, hardasan?
Ты мускус для своих волос себе в Татарии нашла,Благоуханием кудрей меня ты в плен взяла? Где ты?
Badilən göndər saçın buyin mana hər sübhdəm,Ta ki yandım, keçdi həddən intizarım, hardasan?
С рассветом посылай ко мне душистый запах кос твоих. —Я в нетерпенье жду. Меня ты со свету сжила! Где ты?
Aşiqin cənnati-ədni şol camalın vəslidir,Ey şərabi-kövsərim, getməz xumarım, hardasan?
Похмелье вечное мое, с тобой вдвоем на что нам рай?Ты мой нектар, ты вручена мне с райского стола! Где ты?
Yar üçün hər guşədə min div olur düşmən mana,Ey səvadi-ə’zəmü möhkəm həsarım, hardasan?
Со всеми дивами вражду затеял я из-за тебя.Ты мне границею была, ты крепостью была. Где ты?
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çün Nəsimidir bu gün əyyami-eşqin xosrovu,Ey şəkərləb, yari-şirinruzigarım, hardasan?
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Сегодня будет Несими властителем своей любви!О ты, что счастье и любовь одна мне дать смогла, — где ты?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nasimi-canimi-yandirdi-sovqun-ey-nigarim-qandasan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Genə bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb,Genə bu pir, ələ bir Yusifi-zəmanə salıb.
Bənzəyir cənnətə yazi-növbaharBənzəyir cənnətə yazi-növbaharXassə ba ruyi xoşi gülizar.
Ətrin bənövşə ətrinə bənzər, sevimli yarƏtrin bənövşə ətrinə bənzər, sevimli yar,Hicranda şəmtək ürəyim od tutub yanar.
Cığalı müxəmməs: Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə ZüleyxaEy simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,