Şair dostum Şahmar Əkbərzadə ilə“Dərdiş” rədifli şeir yazıb deyişmişdik.O vaxtdan məni dərdiş deyə çağırardı.Müəllif

Harda toyunu çaldılar,Harda düşdü yasın, dərdiş.Bir ananın balasıydın,analar ağlasın, dərdiş.

Adını daşa yazdıran,təpədə qəbir qazdıranŞairi yerə basdıranşairə nə desin, dərdiş.

Burdan boylandın Ağdama,ağlayıb dedin ağlama.Bir kitab naləydin, ammabir qəbir nəğməsən, dərdiş.

Yas ələnib Qarabağa,səni də bükdülər ağa.Bu yolda şəhid olmağasəndəmi tələsdin dərdiş.Bir el misalı qalıbdı,əlim uzalı qalıbdı.Şahmarı şahmar çalıbdı,Nəriman neyləsin, dərdiş.

Bilgəh, 31 avqust, 2000

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət