Təranə qucağında bizə bahar gətirdi
Şaxta pəncərədə naxış-naxış,Bəyaz örtüyünü hər yana sərib qış.Salxım-salxım buzlar sallanırətəyindən damların.İndi oğlan çağıdır qışın, qarın.Bayırda – sıfır altındaiyirmi beş dərəcə şaxta...Oturmuşuq bir dəstə qadınGeniş, işıqlı, isti bir otaqda.Xəstəxana otağı,Xəstə, yorğun qadınlar,Sağalmaq ümidi, həyat sorağı...Təranə gəlir, basıb sinəsinə
Kapron torbada gətirdiyinərgizləri, –Şaxta vurub dondurmasın deyə,Bakıdan göndəriblər hədiyyə.Bir də yamyaşıl Lənkəran xiyarı.Elə bil bir an üçünOtağımıza doldurur baharı...Bəlkə də bahara çıxmaq ümidi olmayan,Xəstə, yorğun qadınlarYığılır başınaAbşeron ətirli nərgizlərin.Ümid böyük, ümid dərin.Sevinc bir an qalxırşahlıq taxtınaSərvət paylananda dünyadaÇiçəklər düşübqadınların baxtına.Yer üzünün bu gözəl nemətinə min alqış!Buzuyla, ağ qarıyla elə bil basılır qış.Paylaşdırıb nərgizləri,sinəmizin üstündə daşıyırıq.Bahar eşqiylə, bahar ümidiyləyaşayırıq.Moskva, dekabr, 1971
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nigar-refibeyli-terane-qucaginda-bize-bahar-getirdi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Əlibəy Hüseynzadə hazrathrinin Qafqasiyada mühacirəti münasibatilə təhəssürat*Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,
Xoş olsun ol könül, eşqə məkandırXoş olsun ol könül, eşqə məkandır,Var olsun ol fikir, eşqə həyandır.
GülÇün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül
Cumdum genə qəvvas tək dəryayə, mən, dəryayə mənCumdum genə qəwas tək dəryayə, mən, dəryayə mən,Qı dım nəzər bir lölöyi-laləye mən, laləyə mən.