İqbalnamə, fəsil 40
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
مغنی یک امشب بر آواز چنگخلاصم ده از رنج این راه تنگ
مگر چون شود راه بر من فراخبرم رخت بیرون ازین سنگلاخ
زمستان چو پیدا کند دستبردفرو بارد از ابر باران خرد
گلو درد آفاق را از غبارلعابی زجاجی دهد روزگار
در و دشت را شبنم چرخ کوزکند ایمن از تف و تاب تموز
به تشنه گیاهای جلاب گیریخ خرد کرده دهد زمهریر
جوانمردی باغ پیرایهسنجشود مفلس از کیمیاهای گنج
دهند آب ریحان فروشان دیسفالینه خم را ز ریحان می
خم خان دهقان چو آید به جوشقصب بِفْکنَد پیر پشمینهپوش
غزالان که در نافه مشک آورندکبابِ تر و نُقل خشک آورند
نشینند شاهان به رامشگریخورند آب حیوان اسکندری
چه گفتم دگر ره! چه زاد از سخن!چه بازی بر آراست چرخ کهن
چو زاسکندر آمد به روم آگهیکه عالم شد از شاه عالم تهی
ملوک طوایف به هر کشورینشستند و گیتی ندارد سری
بزرگان اگر دستبوس آورندبه درگاه اسکندروس آورند
همه زیور روم شد زاغ رنگبه روم اندر آمد شبیخون زنگ
همان نامه شه که بنوشت پیشبه مادر سپردند بر مُهر خویش
چو مادر فرو خواند غمنامه راسیه کرد هم جام و هم جامه را
ز طومار آن نامهٔ دلشکنچو طومار پیچید بر خویشتن
ولی گرچه شد روز بر وی سیاهسر خود نپیچید از اندرز شاه
به امید خوشنودی جان اونگهداشت سوگند و پیمان او
پس شاه نیز او فراوان نزیستهمه ساله خون خورد و خون میگریست
چو شد کار او نیز هم ساختهازو نیز شد کار پرداخته
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-iqbalname-40
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Gecə parlayırdı bir gündüz kimi,Göylər tər-təzəydi yaşıl düz kimi.
Leyli və Məcnun, fəsil 35Leylinin məktubunun Məcnuna yetişməsiParladı aləmə günəşin üzü,
Leyli və Məcnun, fəsil 36Məktub başlanmışdı böyük allahlaMisilsiz, əvəzsiz o padişahla.
Leyli və Məcnun, fəsil 37Məcnunun dayısı Səlim Amirinin Məcnunu görməyə gəlməsiBəli, söz sərrafı o vaxtdan bəri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Gülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.