Qoy sənə söyləsin, gözəl, aşiq öz hali-zarını
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir.
Qoy sənə söyləsin, gözəl, aşiq öz hali-zarını,Danlayasan bəlkə sən öz gözlərinin xumarını.
Sərzəniş eyləmə ona, valeh olarsan anbaan,Görsən əgərçi güzgüdə ay kimi öz üzarını.
Qoyma fərağı tərk edə, hicrinə öyrəşib könül.Qoymamış o, sənə yaxın ahi-şərər nisarını.
Arxalanan zaman sənə sevgilini unutma gəl,Qoyma ki, ayrı ünvana çəksin o, rəxtü-barını.
Yusifi-qəlbi salmısan çahi-zənəxdə zindana,İndi kömək qolun salıb çıxar o dilfikarını.
Nafə kimi qanım donar camalına səpəndə sən,Könüllərə ətir saçan o zülfi-müşkbarını.
Üzrünə dil açan zaman lal olur aşiqin, inan,Lütfünün ixtiyarına verib öz ixtiyarını.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Oldu Nizami qul sənə, əmrinə müntəzir durubƏhdə vəfa edib ona göstər öz etibarını.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-qoy-sene-soylesin-gozel-asiq-oz-hali-zarini
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Pərvanə, söndür şəmini, gəldi çiraği-canımız,Qan ağla, ey gülzar sən, açdı güli-xəndanımız!
Gecə keçmiş, mənə gəl bir məhi-taban ol sənGecə keçmiş, mənə gəl bir məhi-taban ol sən,Eşqinin həmdəmiyəm, süfrəmə mehman ol sən!
Gül camalın gülə dedi: - Dur, pərdə sal üzündənGül camalın gülə dedi: - Dur, pərdə sal üzündən,Güllər zünnar bağlamışdır yanağından, üzündən.
Cavanlıq varikən əldə, gərək qədrin bilə insanCavanlıq varikən əldə, gərək qədrin bilə insan,Əmin olma gələr bir də bu mülkü tərk edən karvan.