Bu nəhəng qaranlığınən uzaq bir küncünəbir parça işıq düşür.Qaranlıqdavargəl eləyən adamo işığı tutub gedir, -amma gedib çatmadanyenə dönür arxaya.Gedir, gedir, yenə gedirqaranlığın içiylə,Amma peysəriylə, kürəyiylə, çiyniyləduyur, duyur arxadakı o bir parça işığı,O işığaarxayın olub gedir, -gedir, gedir, yenə dönür arxaya...

...Gözləri yumulur daha,onu ev-eşik çəkir,isti yorğan-döşək çəkir.Axı niyə dönüb getmir evinə?O işıq mıbu adama keşik çəkir görəsən,Bu adammıo işığa keşik çəkir?!..

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri