Bu nəhəng qaranlığın
Bu nəhəng qaranlığınən uzaq bir küncünəbir parça işıq düşür.Qaranlıqdavargəl eləyən adamo işığı tutub gedir, -amma gedib çatmadanyenə dönür arxaya.Gedir, gedir, yenə gedirqaranlığın içiylə,Amma peysəriylə, kürəyiylə, çiyniyləduyur, duyur arxadakı o bir parça işığı,O işığaarxayın olub gedir, -gedir, gedir, yenə dönür arxaya...
...Gözləri yumulur daha,onu ev-eşik çəkir,isti yorğan-döşək çəkir.Axı niyə dönüb getmir evinə?O işıq mıbu adama keşik çəkir görəsən,Bu adammıo işığa keşik çəkir?!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ramiz-rovsen-bu-neheng-qaranligin
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Bağban bar bəsləyib bara yetəndə,Dərəndə meyvəsin eyləməzmi isss...
Naz et, dedim gözələ, işvələr azdırNaz et, dedim gözələ, işvələr azdır,Baş açmadım oynundan onun, bu nə nazdır?
SəttarxanBu şeir 1946-cı ildə Təbrizdə “Şairlər məclisi”nin*təşkil etdiyi müsabiqədə ikinci dərəcəli mükafata*
Əlifba(Əlif) Allah ismin əzbər eylədim(Bə) buyurdu lütf-i ehsan çağıdır