Gəl, sevdiciyim
Səndən sən ayırdın məni, can qalmadı canda,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər bu cahanda.
Qəlbimdə olun ağrılar artar bu bəladan,Qurbanın olum, gəl, məni qurtar bu bəladan!
Gəl, qönçələr açsın yenə, uçsun xəzəlim, gəl,Gəl, sevdiciyim, gəl, mələyim, gəl, gözəlim, gəl!
Gəlsən, gələcək yaz, güləcək gül, gedəcək qəm,Cənnət gələcəkdir, gedəcəkdir bu cəhənnəm!
İlham gələcəkdir mənə gəlsən yenə, gəlsən,Sənsizləmişəm, ah, bunu bilsən, yenə gəlsən!
Gəl, gülməsin aləm mənə, gəl, yalvarıram, gəl,Gəl, gəl ki ölüm səmtinə hər gün varıram gəl!
Çarpar deyə gülşənlərə bir qəhqəhə səndən,Gülşənlərə dalmaqda könül, nuru gedəndən.
Gülşənləri nurunla bərabər gəzəlim, gəl,Gəl, sevdiciyim, gəl, mələyim, gəl, gözəlim, gəl!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/refiq-zeka-xendan-gel-sevdiciyim
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey dil, cəmii vəz'i-cahana nə etibarDövri-mədari-çərxi-zəmanə nə etibar
Mirzə Həsən ilə Aşıq Pərinin deyişməsiMirzə Həsən:**Qönçə lətafətli, lalə üzlüsən,
Qəzəl: Bəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiBəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiQış keçib getdi o qar və külək və dəmdəməsi
Səadətnamə, 116عاقلی دید قطرۀ ژالهبنشسته به سبزه و لاله