Məğlubiyyət
zarafatla
Tufanı səngiyib dava-dalaşın,Gün çıxıb, əriyib dedi-qodular.Ancaq ayılmayıb hələ də başım,Evdə də bir gəmi ləngərişi var.
Çox şeyi yerindən oynadıb tufan,Tapdanan duyğular – əzik gül-çiçək.Görünür güzəştə qalmayıb imkan,Atışma uzanıb son gülləyədək...
Dilimdə son sözüm – donmuş bir damla,Ürəkdə nə sevinc, nə də təntənə.Vuruşub, dalaşıb əziz adamlaQələbə çalsan da məğlubsan yenə!..
Fikri oynadarkən evin görkəmiAğrılar içimdən didərkən məniGörürəm barışıq bayrağı kimiTullayıb getmisən ağ köynəyini.
Mən onu qaldırıb tutdum gözümə,Sızlayan köksümə sıxdım o ki var, –Bəlkə gülümsəyər mənim üzümə,Bəlkə möcüzəylə məni ovudar.
Min yol qucaqlayan zərif bədəniMin yol nəfəsinin ətrini udanSənin əvəzinə oxşayır məniSıxılır davakar məğrurluğundan.
Görən xoşbəxtliyi kim nəylə ölçür?Ehey, bu savaşdan ayırma məni.Təki ağ bayraqtək araya bu cürTullayıb gedəsən öz köynəyini!
Tez qayıt, mən sənə “dönmə!” desəm də,Könlüm gülləbatmaz zirehdi sənə,Qəzəbin önündə yenilməsəm dəSevginin önündə məğlubam yenə!..
7.VI.1994
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sabir-rustemxanli-meglubiyyet
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Mal sahibi necə gördün halını,Fələk pəncəsinə düşmüş gedirsən
VarYar-rəfiq xəbər alsa əhvalım,Deyə bilmən məni oda salan var.
OlsunBütün zalımların yurdu, İlahi, tarümar olsunFüqərəyə zülm edən şəxsi yaman dərdə düçar olsun
Təcnis: Əhəd, lə yəzəl, vahid, yəktaƏhəd, lə yəzəl, vahid, yəkta,Salma məni gözdən ayağa hərai,