Üçüncü pərdə
Səhifə 1 / 3
On üçüncü şəkil
Üçüncü şəklin dekorasiyası. Umud tək, həyəcanlı gəzinir, zəngi aramsız çalır, Xumar qaçaraq səhnəyə gəlir.
Umud
Haradasan, zəng çalmaqdan yoruldum, gəlib çıxmırsan?
Xumar
Məşğul idim, çay gətirim?
Umud
Çay boğazımdan keçmir. Dediklərimi almısan?
Xumar
Nigaran qalmayın, hamısı vaxtında hazır olacaq. (Getmək istəyir)
Umud (onu saxlayır)
Bura bax, at da al ha, balacalar atı çox sevirlər.
Xumar
Hələ onun at minməli vaxtı deyil, böyüyəndə alarsınız.
Umud
Böyüyəndə atı neyləyir, ona xüsusi maşın alacağam. (Telefon zəng çalır. Umud dəstəyi götürür) Alo! Mənəm. Kefim? Göyün yeddinci qatında. Oğlum olub ey, oğlum. Axşam gəl, gözləyəcəyəm. (Dəstəyi asır, Xumara) Dalıycan nə vaxt getmək lazımdır?
Xumar
Nahardan sonra.
Umud
Mənim sözlərimi ona dedin?
Xumar
Dedim, acığı tutdu, razı deyil. İnciklidir də.
Umud
Haqqı var, işləri yaman dolaşıq salmışam. Bir yandan o, bir yandan da Şəlalə. Şəlaləyə də yazığım gəlir. Toydan iki ay sonra əri ölüb. Görüb-görəcəyi mənəm, ayrılsam dəli olacaq.
Xumar (yavaşdan)
Güman eləmirəm.
Umud
Nə dedin?
Xumar
Heç. Gedə bilərəm?
Umud
Get, yox, dayan, nə deyəcəkdim, yadımdan çıxdı. Hə, belə eləyərik. Xəstəxanaya sizinlə bərabər mən də gedərəm. Camaatın içində rədd eləməz, barışar. (Öz-özünə) Bəs Şəlalə nə olsun? Nahara qədər fikirləşim, görüm bu iki arvadın öhdəsindən necə gələcəyəm. (Gedir)
Xumar öz otağına keçir. Aslan, Saleh, Fərman gəlirlər. Xumar onlara təəccüblə baxır.
Saleh
Umud yoldaşa de ki, Şəlalə xanımın ərləri gəlib, onunla görüşmək istəyirlər.
Xumar
A... hamınız onun əri olmusunuz?
Fərman
Mən yox.
Saleh
Biz ikimiz: bir nömrəli, iki nömrəli.
Xumar
Ərlərin iclasını çağırmısınız?
Aslan
Yox, ona öz təcrübəmizdən danışacayıq, qənfet qız!
Xumar (hirsli)
Bura bax, bu saat konfet qızlar, konfet oğlanlarla bir yerdə restoranlarda tvist oynayırlar, bildin?
Aslan
Sən öl, mənim də hirsim başladı tvist oynamağa.
Fərman
Şef, yeri deyil.
Aslan
Get, ada, mən haranın şefiyəm? İndi sən mənim şefimsən.
Xumar
Yoldaş ərlər, Umud yoldaş indi sexdədir, gedin ora.
Saleh
Gedək. (Gedə-gedə Aslana) Xumar ciddi qızdır, ona sataşma.
Çıxırlar. Səhnədə Xumarla Fərman qalır.
Xumar
Bilirsən, bu nədir? (Bir kağız göstərir)
Fərman
Mənə yazmısan?
Xumar
Sənin əmrindir, sabahdan işə başlayırsan.
Fərman
Oxumaq olar?
Xumar
Yox, divardan asılanda oxuyarsan.
Fərman
Xumar! (Kağızı onun əlindən almaq istəyir)
Xumar
Fərman, bura idarədir.
Kəklik içəri girir, onlara diqqətlə baxır.
Kəklik
Xumar, bu oğlan kimdir?
Xumar
Tanış ol, Fərman.
Kəklik
Portfelində sənin şəklini gəzdirən budur?
Fərman (Kəkliklə görüşür)
Sizin yanınızda günahkaram.
Kəklik
Niyə?
Fərman
Sizin bu fabrikdən, bu şəhərdən tamam getməyinizi o qədər arzu edirdim ki...
Xumar
Fərman, nə danışırsan? Kəklik mənim ən yaxın rəfiqəmdir.
Fərman
Elə ona görə deyirəm də... (Kəkliyə) Həmişə cüt gəzirdiniz, mənsə Xumarı tək görmək istəyirdim.
Kəklik
İndi də o cür arzunuz var? Gedə bilərəm?
Fərman
İndi yox, indi mən Xumarın bütün rəfiqələrinin qulluğunda hazıram. Əmr eləsin, göyün hansı ulduzunu istəsəniz ovcumda sizə gətirim.
Xumar
Lap kosmonavtsan ki.
Zəki içəri girir. Fərmanı burada görüb çığırır.
Zəki
Xumar, sən onu saxla, mən milis çağırım.
Xumar
Dayan, Zəki, lazım deyil. Mən özüm onun cəzasını vermişəm.
Zəki
Hə, belə de... (Fərmana) Xoşbəxt oğlansan. (Kəkliyə) Görəsən, mənim cəzamı nə vaxt verəcəklər?
Kəklik
Zəki, səninlə mənimki qəti qurtardı, bildin? (Xumara) Az, mənə deyir, təzə pyes var, rol verəcəyəm, demə, yalan danışırmış.
Fərman
Həmkar, yalan danışmamaq birinci şərtdir.
Kəklik
Hələ adını rejissor qoyub. (Zəkiyə) Heç bilirsən rejissor nə deməkdir?
Xumar
Rejissor tamaşanın yaradıcısıdır, kapitandır.
Zəki
Xeyr, rejissor müftə hambaldır. Əsər tapdın, rol verdin, adamsan, yoxsa heç üzünə də baxan olmur. (Yavaşdan) Xumar, bir dil tərpətsənə.
Xumar
Şikayət qutusunu açım?
Zəki
Aç! (Xumar ona dilini göstərir) Səninlə də ciddi danışmaq olmur ki? (Öz-özünə bərkdən) Neyləyim, bir pyes haradan tapım?
Fərman
Pyes axtarırsan? Məndə.
Xumar
Səndə pyes haradandır?
Fərman
Trolleybusdan tapmışam. Budur bax! (Cibindən əsəri çıxarıb Zəkiyə verir)
Zəki (həyəcanla)
“Yalan” tapıldı. Kəklik, gəl yapış qolumdan, yıxılıram.
Kəklik
Sənin qolundan niyə yapışım ki? Bu saat sevincimdən öpəcəyəm.
Zəki (yavaşdan)
Sonra, burada yox.
Kəklik
Səni yox ey, bu oğlanı.
Zəki
Olmaz, mən icazə vermirəm.
Xumar
Kəklik, ağ eləmə.
Fərman
Bacı, mənə çatası öpüşü Zəkiyə verin, sonra ondan alaram.
Kəklik
Əlacım qalmadı, di gəl səni öpüm. (Zəkinin üzündən öpür)
Zəki
İnsan bir dəqiqənin içində nə qədər xoşbəxt olarmış.
Şamil içəri girir, onlara təəccüblə baxır.
Şamil
Bu nədir? Yenə məşq eləyirsiniz?
Xumar
Bəli, əsəri tapmışıq.
Şamil
Əcəb kolxozdur. Sədr yox, üzvlər də qaçdı-tutdu oynayırlar. (Umudun kabinetinə baxır, heç kəs olmadığını görüb gedir)
Xumar
Uşaqlar, gedin, gedin. Məşqə sonra yığışarıq.
Gedirlər. Xumar səhnədə tək qalır. Şəlalə səhnəyə gəlir, Umudun kabinetinə tərəf yollanır.
Xumar (Şəlalənin arxasınca)
Üç nömrə kabinetdə yoxdur.
Şəlalə (cəld Xumara tərəf dönür)
Nə?
Xumar (kinayə ilə, qəsdən əzilə-əzilə danışır)
Deyirəm, Umud yoldaş yoxdur, gedib.
Şəlalə
Hara gedib?
Xumar
Deyəsən, sexdədir.
Şəlalə
Bu adamlar işləməkdən yorulmurlar?
Xumar
Biz işləməyəndə yoruluruq.
Şəlalə
Nə naz-qəmzə ilə danışırsan, kişi deyiləm ki? Get sexə, Umudu çağır.
Xumar
Baş üstə. (Gedə-gedə, öz-özünə) Ay çağırdım ha...
Şəlalə (ora-bura baxır, kimsə olmadığını görüb telefona yaxınlaşır, zəng eləyir)
Pişik, neyləyirsən?
Xumar qayıdır, Şəlalə onu görmür.
A, iş nədir? Mən olan yerdə işi neyləyirsən? Şamil, səni Qız qalasının yanında gözləyəcəyəm. Şamilçik, vaxtında gəl, ha? (Dəstəyi asır. Xumarı görür, həyəcan və qorxu ilə) Çoxdan buradaydın?
Xumar
Yox, indicə girdim.
Şəlalə
Umudu çağırdın?
Xumar
Yoxdur, iclasa gedib.
Şəlalə (Xumarı yamsılaya-yamsılaya)
Umud gələndə deyərsən ki, mən bu gün evdə nahar eləməyəcəyəm, rəfiqəmgildə olacağam. (Birdən kəskin çığırır) Başa düşdün?
Xumar (eyni tonda)
Düşdüm. (Hərəsi bir tərəfə gedir)
Umud və arxasınca Salehlə Aslan kabinetə girirlər.
Umud
Gəlin, gəlin. Deməli belə? (Aslana) Sən bir nömrəli ər, (Salehə) sən iki nömrəli, demək mən də oluram üç nömrəli, hə?
Aslan
Sizin üç nömrəli olduğunuzu yəqin demək çətindir.
Umud
O da düzdür, bəlkə beşinciyəm.
Xumar içəri girir.
Xumar
Şəlalə xanım sizi soruşurdu. (Çıxır)
Umud
Gözüm aydın. Necə oldu ki, ağlımı itirdim, ona uydum, ailəmi dağıtdım?
Saleh
Onu görəndən sonra siftə mənə də elə gəlmişdi ki, Rəfiqədə sevgi yoxdur.
Aslan
Zalımın qızı başdan-ayağa gopdur.
Saleh
Bilirsiniz bu nədəndir, Umud yoldaş? Çünki biz xəstəyik.
Umud
Mən xəstə deyiləm, sağlam adamam.
Saleh
Yox, elə demə, biz üçümüz də onun zəhərini şərbət kimi içmişik, çünki xəstəyik, yalan xəstəsi. Yalan da mikrob kimidir, sağlam bədən, yəni yalana meyli olmayan bədən onunla mübarizə aparır, amma xəstə bədəndə isə bu mikrob özünə isti yuva tapıb min cür fəsad törədir.
Aslan
Qardaşımız çənədən möhkəmdir.
Umud
Demək istəyirsən ki, biz özümüz o yalana tutuluruq və cəmiyyətə də yayırıq.
Saleh
Bundan da birinci növbədə xalq ziyan çəkir. Mən necə idarədə müdir olmuşam, təcrübədə görmüşəm. “Bəli” deməyəndə yuxarıdakının xoşuna gəlmir.
Aslan
Bəli.
Saleh
O “bəli” bilirsiniz nədir? Yalanın toxumu. Torpağa atırsan, əlverişli şərait tapıb cücərir, yarpaqlanır, çiçək açır və nəhayət meyvə verir. Bu acı meyvəni isə xalq yeməyə məcbur olur.
Umud
Məsələ aydındır. Ziyanın yarısından qayıtmaq da qazancdır. (Birdən Aslana baxıb çığırır) Düz deyirəm, bir nömrəli?
Aslan (Salehə)
Bu özü doqquz b-dirki.
Saleh (yavaşdan)
Gedək, eşidər, xətrinə dəyər. (Çıxırlar)
Arxa pərdə enir. Umud düşüncə içərisində pərdə qabağına gəlir.
Umud (öz-özünə)
Necə oldu ki, mən aldandım, necə?
Xumar gəlir.
Xumar! Al bu kağızı divardan as, Şamilin çıxmağı barədə nazirliyin əmridir. Axır ki, bu avaradan canım qurtardı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sabit-rehman-yalan-ucuncu-perde
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Üçüncü şəkilİdarənin həyəti. Firuzə və Səməndərli kabinetdən çıxırlar.*
Dördüncü pərdəDördüncü şəkilYenə həmin yer. Firuzə və Səməndərli içəri girirlər.*
DirilərMirzə Cəlil, sənə min rəhmət!*Üç pərdəli, on şəkilli komediya*
Birinci pərdəBirinci şəkilBakıda kiçik bir mətbəə. Bir tərəfdə şrift kassaları, o biri tərəfdə stol, stullar. Küncə çoxlu qəzet yığılıb. Xosrov nə isə yığır. Roza içəri girir.*
Başqa şairlərin şeirləri
Bütün zalımların yurdu, İlahi, tarümar olsunFüqərəyə zülm edən şəxsi yaman dərdə düçar olsun
MünacatƏlay, cümlətən məzlum olub məhbus olan canlar,Xüsusən aliciahlar, hacılar, bəylər, müsəlmanlar,
SevgilimGecə-gündüz həsrətini çəkməkdənGünümü eylədim qara, sevgilim,
Rəhmə gəl, eyləmə bu könlümü viran, qara gözRəhmə gəl, eyləmə bu könlümü viran, qara göz,Qorx xudadan, bu qədər eyləmə tüğyan, qara göz,