قماش چهره یار از بهار معلوم استکه روی کار، هم از پشت کار معلوم است

ز جسم خاکی ما شور عشق بتوان دیدنفس کشیدن بحر از کنار معلوم است

ز نبض موج توان یافت حال دریا راغم من از مژه اشکبار معلوم است

ز تیغ وعده خلافی به خون نشاندن منز خاک رهگذر انتظار معلوم است

ز سایه پر و بال هما که در گذرستزوال دولت ناپایدار معلوم است

اگر چه گریه فرو می خورد، ز روی صدفطراوت گهر آبدار معلوم است

ز سایه تو سر من به آفتاب رسیدوگرنه قدر من خاکسار معلوم است

ز سادگی است درین خاکدان اقامت ماوگرنه حاصل این شوره زار معلوم است

ز روزگار جوانی تمتعی بردارسبک رکابی باد بهار معلوم است

برو طبیب، که جان دادن من از غم دوستز رنگ باختن غمگسار معلوم است

ز آه و ناله توان یافت سوز هر دل راعیار شعله زدود و شرار معلوم است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. برون میار دل روشن از بغل صائبرواج آینه در زنگبار معلوم است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq