آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودست
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست
دستم نمی رسد به گریبان ساحلیزین بحر بیکنار کنارم دل خودست
هر مشکلی که بود گشودم به زور فکرمانده است عقده ای که به کارم دل خودست
چون ماه چارده به سر خوان آفتابپیوسته رزق جان فگارم دل خودست
از دیگران چراغ نخواهد مزار منکز سوز سینه شمع مزارم دل خودست
از شرم نیست بال و پر جستجو مراچون باز چشم بسته شکارم دل خودست
فارغ ز نور عاریه چون چشم روزنمخورشید و ماه لیل و نهارم دل خودست
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به سرمه دگران نیست چشم منروشنگر دو دیده تارم دل خودست
Aləmdə mənim ayinədarım ürəyimdir,Bülbül də mənəm, bağu baharım ürəyimdir.
Özgə çırağın neyləyirəm qəbrimin üstə,Sinəmdə yanan şəmi-məzarım ürəyimdir.
Bir ümmana düşdüm ki, onun sahili yoxdur,Arxam, köməyim, hər havadarım ürəyimdir.
Hər bir düyünü fikr gücüylə açırıq biz,İndi düyünü açmağa varım ürəyimdir.
Olmuş günəşin süfrəsinə ay kimi mehman,Bu süfrədə qiymətli nübarım ürəyimdir.
Çün balu-pər axtarmaq üçün şərmisaram mən,Ov etməmişəm, təkcə şikarım ürəyimdir.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yorğun bədənimdə tükənibdir daha taqət,Diqqət ilə bax, sürməli yarım ürəyimdir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1879
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
Ey xətin muyu mənə mülkü-Süleymandan ləzizEy xətin muyu mənə mülkü-Süleymandan ləziz!Vey üzün nuru mənə mehri-dirəxşandan ləziz!
GörünməzNazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,