سبزی که سیاه است ازو روز من این استسروی که منم فاخته اش این نمکین است

زان شمع نسوزم که ز فانوس حصاری استگرد سر آن شمع که در خانه زین است

در جبهه من شعله فطرت بتوان دیدچون تیغ عیان جوهرم از چین جبین است

در خانه آیینه چه حاجت به چراغ است؟بر سینه من داغ نهادن نمکین است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بگذار که صائب ز لبت کام بگیردامروز که کنج دهنت بوسه نشین است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri