هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته استدیگر چه گل ندانم در گلستان شکفته است
یارب که می خرامد بیرون ز خانه کامروزهر جا گل زمینی است تا آسمان شکفته است
جان می دهد به عاشق روی عرق فشانشاز آب خضر گویا این گلستان شکفته است
از تنگنای غم دل بیرون نیاید آسانخون خورده غنچه عمری تا یک دهان شکفته است
خمیازه نشاط است روی گشاده گلورنه که از ته دل در این جهان شکفته است؟
از خنده برق را نیست مانع هجوم یاراندر عین گریه ما را دل همچنان شکفته است
از خصم خنده رویی برق جگر گدازستایمن مشو به رویت گر آسمان شکفته است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون دل گرفته باشد ماتم سراست عالمورزان که دل شکفته است صائب جهان شکفته است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2229
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Eyləyibdir çox cəfalar,Məni-binəvayə zülfün.
GəlməsinEşitmişəm yar yanında müddəi,Deyib Sabit bu samana gəlməsin,
Vətənimdir(Bəhri-təhvil)Qadanı alım, başına dönüm, cahan qədər yaşına dönüm, torpağına daşına dönüm, göydə uçan quşuna dönüm, baharına qışına dönüm, ey Ana yurdum, o zamandan ki, sənin mən qucağında yuva qurdum, dedim, ey yurd, mənimsən, vətənimsən, diri olduqca libasım, əgər ölsəm kəfənimsən və mənimsən ki, səni mən də gərəkdir bu əlimlə, bu dilimlə, ya ölümlə, ya zülümlə eləyim hifz, olum qövs sənin çevrənə mən də, xəbərin yoxdu qədimdə o zaman ləşkəri-Qacar, çəkib car, qurub dar, fəqət ki, Şuşanın zəbtinə həsrət qalaraq dönmüş İranə, gələ bilməzdi gümanə, gələcək öylə zəmanə yığışıb bir neçə dılğır dıta, guya acığa zəbt edəcəkdir Şuşanı, Kəlbəcəri, Cəbrayılı, Zəngilanı həm də Qubadlı, Laçın, Ağdam və Füzuli kimi çox-çox şəhəri.
Çığalı müxəmməs: Oldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftarOldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftar,Pürqövi-şikəm nafeyi-Tatarə giriftar,