حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
خاکساران محبت را به چشم کم مبینگنجها را پادشاهان خاک بر سر کردهاند
رهنوردانی که از خود راه بیرون بردهاندخویش را فارغ ازین وضع مکرر کردهاند
رفتهام از دست بیرون تا درین دریای تلخاستخوانم را به شیرینی چو گوهر کردهاند
جای حیرت نیست جسم ما اگر جان شد ز عشقاهل همت موم را بسیار عنبر کردهاند
تلخکامانی که دندان بر جگر افشردهاندساغر تبخاله را پر آب کوثر کردهاند
در چنین دریای بیزنهار، مردم چون حباببادبان کشتی خود دامن تر کردهاند
آرزوی خام مردم را به دوزخ میبردعودهای خام را در کار مجمر کردهاند
از وجود ما چنین تیره است دریای حیاتماهیان این آب روشن را مکدر کردهاند
سخت جانان بر حریر عافیت آسودهاندچون شرر روشندلان از سنگ بستر کردهاند
نقد خود را از کسالت نسیه میسازند خلقخودحسابان هر نفس را صبح محشر کردهاند
شعلهرویان چون نمیگیرند در یک جا قرارسینهٔ ما را چرا همچشم مجمر کردهاند؟
چند در زیر فلک سرگشته باشم، سوختموقت جمعی خوش که در گرداب لنگر کردهاند
ذرهای از خار خار عشق فارغبال نیستنی به ناخن مور را از عشق شکر کردهاند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از سخنهای تو صائب صفحههای سادهدلدامن خود چون صدف لبریز گوهر کردهاند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2479
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bənzəyir cənnətə yazi-növbaharXassə ba ruyi xoşi gülizar.
Taprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imişTaprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imiş,Ah, cəmiyyəti-dil zülfü-pərişanda imiş.
YoxdurEy canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,
SevdiyimEy ağalar, bir pünhani dərdim var,Möhtac oldum bir dərmana sevdiyim,