در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند

سرمپیچ از گوشمال آن دو زلف عنبرینتا لبی خندانتر از صبح بناگوشت دهند

پاره دل را چو عود خام بر آتش گذارتا پریزاد سخن را سر به آغوشت دهند

تا نگردد خانه زنبور، دل از زخم نیشنیست ممکن در گلستان جهان نوشت دهند

لنگر تمکین این بزم است بیهوشی ترامی روی بیرون ازین محفل اگر هوشت دهند

بر تو از گوش گران این وحشت آبادست خوشزود در فریاد می آیی اگر گوشت دهند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون نجوشی در خم گردون ز روی اختیارجوش بیتابی مزن صائب اگر جوشت دهند

Sən əgər dinməyəsən, mey dolu sağər verilər,Bil ki, cənnət bağı da sonra sərasər verilər.

Yar əgər versə qulaqburması, məyus olma,Səhərin gül dodağından sənə gövhər verilər.

Qəlbinin parəsini ud kimi sən atəşə at,Ondan hər bir sinədə sözlərinə yer verilər.

Köksünü bal şanı tək eyləməsən göz-göz əgər,Bu gülüstanda çətin ki, sənə güllər verilər.

Dünyanın şadlığını bihuş olanlar yaşayır,Sən ayıq olsan əgər, qəm sənə sərvər verilər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ocağında qarışıb qaynamasan dövrün əgər,Dərdinin üstə gələn dərd daha bədtər verilər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq