Zülfi-xəmin ki, xəlq deyərlər, kəmənd ona
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Zülfi-xəmin ki, xəlq deyərlər, kəmənd ona,Bir damdır ki, aləm olub payibənd ona.
Çeşmin ki, ehtiyat eləyir çeşmi-zəxm üçün,Ol çöhrə bənzər atəşə, xalın sipənd ona.
Ayinə tək camalına həsrətdir ayinə,Baxsan, hər ayinə olur ayinəbənd ona.
Zahid ki, bilməyir nədi sevdayi-zülfü xal,Sevdayi-xalü zülf nə gəlir sudmənd ona.
Dünyaya vəzü pənd edər, amma düzünə heçTəsiri yoxdu, kargər olmaz ki, pənd ona.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yusif ki, asitaneyi-dildara baş qoyub,Yetməz məqami-rütbədə çərxi-bülənd ona.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ebdulxaliq-yusif-zulfi-xemin-ki-xelq-deyerler-kemend-ona
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Müsəlsəl zülfdür çin-çin olub dilbər kənarında,Və ya ənbər saçılmış yari-siminbər kənarında.
Nihani bəslənir ləlin xəyalı can arasındaNihani bəslənir ləlin xəyalı can arasında,Bəli, can riştəsi vardır, deyirlər, qan arasında.
Sirri-eşqi demək olseydi, nihan etməz idimSirri-eşqi demək olseydi, nihan etməz idim,Dəxi gizlin bu qədər ahu fəğan etməz idim.
Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədiTa cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi,Rəşkdən gülşəndə gül pirahənin çak eylədi.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ay həzarat, ay camaat,Dağa qar düşdü, qar düşdü.
Mürəbbə: Huş ilə sevdiyim, dinlə zarımıHuş ilə sevdiyim, dinlə zarımı,Heç bundan ziyadə ah-zar olmaz.
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.
Qəzəl: Qoymaz əldən eşq damanını əqli var olanQoymaz əldən eşq damanını əqli var olan,Etməz ol səhbayi-biğəş tərkini hüşyar olan