مکتوب من به خدمت جانان که میبرد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
مکتوب من به خدمت جانان که میبردبرگ خزان رسیده به بستان که میبرد
دیوانهای به تازگی از بند جسته استاین مژده را به حلقه طفلان که میبرد
اشک من و توقع گلگونهٔ اثرطفل یتیم را به گلستان که میبرد
جز من که باغ خویشتن از خانه کردهامدر نوبهار سر به گریبان که میبرد
جز قطرههای آبله پای رهروانلبتشنگی ز خار مغیلان که میبرد
اکنون که یافت چاشنی سنگ کودکاندیوانه مرا به بیابان که میبرد
هر مشکلی که هست گرفتم گشود عقلره در حقیقت دل انسان که میبرد
جوش شراب دایم و از گل دوهفته استاز پای خُم مرا به گلستان که میبرد
سر باختن درین سفر دور دولت استورنه طریق عشق به پایان که میبرد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب سواد شهر مرا خون مرده کرداین دل رمیده را به بیابان که میبرد
Heç kimsə mənim naməmi canana yetirməz,Heç kəs sarı bir yarpağı bustana yetirməz.
Göz yaşımın o gül yanağa təsiri olmaz,Bu kimsəsizi kimsə gülüstana yetirməz.
Divanə açılmışsa əgər həlqədən, heç kəsBu müjdəni ol qəlbi nigarana yetirməz.
Hər müşkül olarsa, onu əql ilə açarlar,Əqlin gücü dərk etməyə insana yetirməz.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, şəhərin sıxdı məni abi-havası,Kimsə bu dəli qəlbi biyabana yetirməz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4049
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ölməzdən əvvəl öldülərHaqq yolunun aşiqləri
Məsnəvi: Ey cəfapişə ki ayini-vəfa bilməzsənEy cəfapişə ki ayini-vəfa bilməzsən,Rahi-birahə gedib qeyri cəfa bilməzsən
GüllərBaşına döndüyüm, ay mələkzada,Gözəllər içində növrəstə Güllər.
Məhəmməd bəy Arifə cavabMən kimi xəstəyə əlbəttə ki, həmam gərək,Necə kim aşiqə bir yari-güləndam gərək.