این آهوان که گردن دعوی کشیدهاند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
این آهوان که گردن دعوی کشیدهاندخال بیاض گردن او را ندیدهاند
آنها که وصف میوه فردوس میکننداز نخل حسن سیب زنخدان نچیدهاند
جمعی که در کمینگه صبح قیامتندآن سینه را ز چاک گریبان ندیدهاند
آنان که نسبت تو به آب خضر کننداز لعل روحبخش تو حرفی شنیدهاند
این کورباطنان که ز حسن تو غافلندخورشید را به دیده خفاش دیدهاند
تا لعل آبدار ترا نقش بستهاندآب عقیق و خون یمن را مکیدهاند
مد رسایی از قلم صنع بردهاندتا قامت بلند ترا آفریدهاند
از شرم نرگس تو غزالان شوخچشمخود را به زیر خیمه لیلی کشیدهاند
از چشم آهوان حرم حرف میزننداین غافلان نگاه ترا دور دیدهاند
خواب فراغت از سر ایام رفته استتا چشم نیمخواب ترا آفریدهاند
تا قامت بلند تو در جلوه آمده استمرغان قدس از سر طوبی پریدهاند
از خجلت رخ تو که خوندار لاله استگلها به زیر شهپر مرغان خزیدهاند
رخسار توست لاله بیداغ این چمناین لالههای باغ همه داغدیدهاند
در روزگار چهره شبنم فریب توگلهای باغ روی طراوت ندیدهاند
امروز در قلمرو خواری کشان توستآن را که مصریان به عزیزی خریدهاند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به حسن طبع تو اقرار کردهاندجمعی که در نزاکت معنی رسیدهاند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4147
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Gənə başıma qopdu qiyamət,Məgər bu gülşənin növbahari gedibdir.
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Gedir – getsin, qalır – qalsınUçub gedək, bu yuvadaKimlər məskən salır – salsın.
DağlarEy ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar