می در پیاله کن که گل و لاله می رود
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
می در پیاله کن که گل و لاله می روداین کاروان چو شعله جواله می رود
از ره مرو به زینت دنیا کز این بساطگوهر عنان گسسته تراز ژاله می رود
دلهای شب بنال که از چشم شور صبحگرمی ز گریه واثر از ناله می رود
از اشتیاق روی تو نعلش در آتش استهر شبنمی که بر ورق لاله می رود
از چرخ بد گهر به عزیزان نرفته استظلمی که بر لب تو ز تبخاله می رود
از پاکدامنان نکند حسن احترازماه تمام در بغل هاله می رود
از دل مجو قرار که آن خوش خرام راپای به خواب نرفته ز دنباله می رود
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. یک صبح اگر کند ز سر درد گریه ایصائب سیاهی از جگر لاله می رود
Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.
Yolunu azma bu dünya bəzəyindən ötəri,Gövhər əvvəl yox olar, sonra uçub jalə gedər.
Gecənin qəlbinə dağ çəkdi səhər şölələri,Soyuyar göz yaşı, qəlbdən çəkilib nalə gedər.
Səni görmək həvəsimlə gedir əldən bu ürək,Şeh necə lalə yanağında dönür xalə, gedər.
Qəlbimin yox qərarı, ta yorulunca ayağım,Yenə o afətin ardınca düşüb yola gedər.
Ürəyi pak olan insana açır yar üzünü,Ay da göydən baxaraq yardakı bu hala, gedər.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bir səhər Saib əgər töksə o göz yaşlarını,Lalənin al yanağında o qara xal, a gedər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4250
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Göydə uçan o boz quşlarTelin qədrini nə bilər?!
Vətənimizə bir neçə sözBahar oldu, ey sinədağlı çəmən!Göz aç qəmdən, ey xaki-paki vətən!
Birisi nəAşiqlərdə gərək üç şey cəm olsun,Birsi sazdı, birsi sözdü, birsi nə?
Yaxın düşməz əcəl çünki ürəkdə intizarım varYaxın düşməz əcəl çünki ürəkdə intizarım var,Bir atəşgahdır qəlbim, vətənsiz ahü-zarım var.