پاس درد و داغ عشق از دیده های شورداردر میان زنگیان آیینه را مستور دار

نیست در دست سبوی می عنان اختیارراز عشق از دل تراوش گر کند معذور دار

ریزه چینان قناعت پرده دار آفتندخرمن خود را نهان در زیر بال مور دار

بی نمک نتوان جگر خوردن درین ماتم سراحق بخت شور را ای بی نمک منظور دار

از دو دست خویش کن ظرف طعام و آب خویشملک چین را سر بسر ارزانی فغفور دار

دور تا از توست در مهمانسرای روزگارکاسه خود سرنگون چون نرگس مخمور دار

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیستی صائب حریف برق بی زنهار مازینهار از آتش ما دست خود را دور دار

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale