حدیث عشق نگیرد به زاهدان هرگزز بوی گل نشود جغد شادمان هرگز

به عاقلان نتوان دوخت داغ سودا راتنور سرد نگیرد به خویش نان هرگز

اگر چه کوه غم روزگاربردل ماستنبوده ایم به طبع کسی گران هرگز

به تلخ و شور جهان همچو بحر ساخته ایمنخورده ایم غم رزق در جهان هرگز

همیشه همسفر همت بلند خودیمنداده ایم به دست کسی عنان هرگز

اگر چه نغمه طرازی مسلم است به مانخوانده ایم نوایی به بلبلان هرگز

همیشه در صدد عیبجویی خویشیمنبوده ایم پی عیب دیگران هرگز

(میان آینه و زشت رو صفایی نیستبه اهل دل نشود چرخ مهربان هرگز)

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر چه غنچه آن گلشنیم ما صائبنبسته ایم دل خود به گلستان هرگز

Zahid ki aşiqlərə verə bilməz nəsihət,Bayquşu kim görübdür, gülə etsin məhəbbət.

Ariflər ilə dövran hər dəm küdurət eylər,Necə ki, ayna ilə çirkin edər küdurət.

Çıxdıq isti-soyuqdan bu insafsız cahanda,Yemək üçün həyatdan çəkmədik əsla minnət.

Zəmanənin əlindən dağlar yatır sinəmdə,Bir şahanə təbim var, bəsdir mənə bu miknət.

Bu ülvi hümmətimlə daim səfərdəyəm mən,Kimsəyə bağlı olmaz, kimdə olsa bu hümmət.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu gülşəndə boy atmış bir qönçə idi Saib,Fəqət nə qayğı gördü bu bağda, nə inayət.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar