خضر راه حقیقت است مجازمکن این در به روی خویش فراز

دل محمود اگر همی خواهیدست کوته مکن ز زلف ایاز

عاشق از سرزنش نیندیشدشمع رانیست سرکشی از گاز

دست خون است داو اول مادوشش ماست نقش سینه باز

پرده نام وننگ یک سو کنزن نه ای، ای عشق درلباس مباز

سیل تقوی و برق ناموس استمی گلرنگ و شعله آواز

آخر کار خوشه را دیدیگردن سرکشی دگر مفراز

خنده کبک درکمین دارداشک خونین چنگل شهباز

پای در دامن قناعت کشتا نسوزی به آتش تک و تاز

گل و زر داری و دو روزه نشاطسرو و بی حاصلی و عمر دراز

بردباری است معدن گوهرخاکساری است مسند اعزاز

چون فلاخن به گرد خویش بگردهر چه بردل گران، به دور انداز

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از خاک پاک تبریزستهست سعدی گر از گل شیراز

Məcaz qanad olubdur həqiqətə hər zaman,Bu qanadı qırarmı, deyin, ağıllı insan?

Kim Mahmudun qəlbini almaq istəsə ələ,Qoy kəsməsin lütfünü heç bir zaman Ayazdan.

Gülgün mey ilə bir də ürək açan o avaz,Biri günah selidir, biri şimşəkli tufan.

Yorğanına görə sən ayağını uzat ki,Qənaətdən ömründə çəkməmiş heç kəs ziyan.

Qızılla gül şadlığı, beş gün də olsa, bəsdir,Bəhərsizsə, nə fayda ömrün uzunluğundan!

Uzağa atmaq üçün dərdi-qəmi ürəkdən,Sapand kimi həmişə öz məhvərində fırlan.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sədi əgər yarandı Şirazın palçığından,Saib doğdu Təbrizin müqəddəs torpağından.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri