نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مراهوس زلف تو همدست صبا کرد مرا
خاک در دیده مقراض جدایی بادا!که ازان حاشیه بزم جدا کرد مرا
عکس من خاک به چشم آینه را می پاشیدپرتو روی تو آیینه نما کرد مرا
بعد عمری که فلک بر سر انصاف آمدهمچو یوسف به لب چاه بها کرد مرا
(چه عجب گر جگر نی بخراشد نفسمبند از بند، فراق تو جدا کرد مرا)
(داشتم شکوه ز ایران، به تلافی گردوندر فرامشکده هند رها کرد مرا)
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون به بستر بنهم پهلوی راحت صائب؟غنچه خسبی، گره بند قبا کرد مرا
O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya
Görüm ki, ayrı düşsün o qayçı gözləritək,Kim saldısa hicranı bu şad gündə araya.
Ömrümüzün sonunda fələk insafa gəldi,Döndük quyu başında Yusif kimi bəqaya
Nəfəs çəkdim, odundan yandı neyin də bağrı,Kəsildim mən də bənd-bənd, axır gəldim nəvaya.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Dövran əmni sıxanda İrandan etdim hicrət,Uzaq Hind ölkəsindən qurtar məni, xudaya!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-527
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Qəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,
Yeriməz salik olan rahi-rizadən qeyriYeriməz salik olan rahi-rizadən qeyri,İstəməz arif olan cövrü cəfadən qeyri.
Qəzəl: Tutan könlündə məskən həsrəti-bağı-İrəm çəkməzTutan könlündə məskən həsrəti-bağı-İrəm çəkməz,Görən bir gəz səni ömründə hərgiz dərdü-qəm çəkməz
Bəri baxAla gözlü, sərv boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.