چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا
همان ز گوهر من چشم می شود روشناگر چه گرد یتیمی به بر گرفت مرا
ز طور سرمه حیرت کشد به چشم کلیمرخی که پرتو او در جگر گرفت مرا
ترا که زخم زبان نیست در کمین، خوش باشکه همچو خون به زبان نیشتر گرفت مرا
همین دلی است که از انتظار می سوزدز روی یار چراغی که در گرفت مرا
که کرده است ترا گرم گفتگو صائب؟که دل ز ناله گرم تو در گرفت مرا
ز روی گرم که در جان شرر گرفت مرا؟که آفتاب قیامت به بر گرفت مرا
چنان گداخت مرا فکر آن دهان و میانکه می توان به زبان چون خبر گرفت مرا
دل رمیده من سرکشی نمی داندتوان به رشته موی کمر گرفت مرا
فسردگی چو گهر سنگ راه یکرنگی استازین چه سود که دریا به بر گرفت مرا؟
چو رشته هر که شد از پیچ و تاب من آگاهز آب دیده خود در گهر گرفت مرا
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به مدعای دل آن روز کبک من خندیدکه شاهباز تو در زیر پر گرفت مرا
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-616
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
تشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟
با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا
گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا
Ayrılar dostundan, əlbət, olmasa kim mehribanBil, sarı yarpaqları bağdan qovar badi-xəzan.
Başqa şairlərin şeirləri
Aləm, səndən mən bir xəbər alayım,Cənnətin çırağı nə içindədir?
Mən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəmMən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəm,Ağ üzündə qara xalın, çünki pünhan istərəm.
BəriEy ağalar, oldum dərdə giriftarBir çeşmi-xunxarı sevəndən bəri
Bax (Qaranı)Qul Qaranı:*Ey könül, oyan qəflətdən, ol dəmi-dövrana bax,