به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی
مصفا کن ز عقل و هوش ارواح مقدس راچمن را پاک کن از سبزه بیگانه ای ساقی
خمار می پریشان دارد اوراق حواسم رامرا شیرازه کن چون گل به یک پیمانه ای ساقی
اگر چه آب و خاک من عمارت برنمی داردز درد باده کن تعمیر این ویرانه ای ساقی
یک امشب ساغر اندازه را بر طاق نسیان نهکه دارم آرزوی گریه مستانه ای ساقی
برآر از پرده مینا شراب آشنارو راخلاصی ده مرا زین عالم بیگانه ای ساقی
به خورشید سبک جولان فلک بسیار می نازدبه دورانداز ساغر را تو هم مستانه ای ساقی
حریف باده بیغش ز غش ها پاک می بایدجدا کن عقل را از ما چو کاه از دانه ای ساقی
به چرخ آور مرا چون شعله جواله از مستیکه می خواهم کنم خون در دل پروانه ای ساقی
کشاکش می برد هر ذره خاکم را به صحراییز هم مگذار اجزای مرا بیگانه ای ساقی
مرا سرمای زهد خشک چند افسرده دل دارد؟بریز از پرتو می رنگ آتشخانه ای ساقی
نگردد پشتبان رطل گران گر قصر هستی رابه راهی می رود هر خشت این غمخانه ای ساقی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر از خاک برداری به یک پیمانه صائب راچه کم می گردد از سامان این میخانه ای ساقی؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6775
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Kəmənd eylər onu seyd etmək üçün halə zünnarın
Saqiya, meydən rəfu qıl çak bolmuş könlümüQıl bu isi qan ilə peyvənd üzülmüş könlümü
Bizə indi zərrə tək cövlana gəlmişlər hənuzAftabi-eşq ilə dövrana gəlmişlər hənuz
Dağ oldu dərunumda mənim nazi-məhəbbətMin dürlü səda verməkdədir sazi-məhəbbət
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Gətirdi nəşeyi-mey, saqiya, nə şurə məni,Ki, şövqi-arizi-canan çəkib hüzurə məni.
Çörək dostuBir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,
Şahlar hamı məclisdə içərlər badəÇəngi, neyi hər dəmdə salarlar yadə.
Dün oldum zövqi-meydən eylə kim üftadə bir yerdəDün oldum zövqi-meydən eylə kim üftadə bir yerdə,Özüm bir yerdə düşdüm, məst qaldım, badə bir yerdə.