سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقیدو سه جامی بکش از شرم برآ ای ساقی
از می و نقل به یک بوسه قناعت کردیمرحم کن بر جگر تشنه ما ای ساقی
چند چون شمع ز فانوس حصاری باشی؟بی تکلف بگشا بند قبا ای ساقی
پنبه را وقت سحر از سر مینا بردارتا برآید می خورشیدلقا ای ساقی
بوسه دادی به لب جام و به دستم دادیعمر باد و مزه عمر ترا ای ساقی!
شده ام برگ خزان دیده ای از رنج خماردر قدح ریز می لعل قبا ای ساقی
دهنم از لب شیرین تو شد تنگ شکرچون بگویم به دو لب شکر ترا ای ساقی؟
شعله بی روغن اگر زنده تواند بودنطبع بی می نکند نشو و نما ای ساقی
(زحمت رنگ حنا بر ید بیضا مپسندمی کند پرتو می کار حنا ای ساقی)
(خضر اگر بوی ز کیفیت ساغر ببردآب حیوان بدهد روی نما ای ساقی)
(قطره ای گر بچکد از می خونگرم به خاکروید از شوره زمین مهرگیا ای ساقی)
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب تشنه جگر را که کمین بنده توستاز نظر چند برانی به جفا ای ساقی؟
Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.
Mey ilə noğlu dəyişdim yarımın busəsinə,Cigərim yandı, elə rəhm mənə, ey saqi.
Şam necə fanusu etmişdi çəpər dövrəsinə,Yaraşır indi bu paltar da sənə, ey saqi.
Pambığı sübh çağı aç kuzənin ağzından,Bizə lütf eylə, baxaq bir də günə, ey saqi.
Xumaram, solmuş üzüm sanki xəzan yarpağıdır,Bir də doldur o camı, bir də yenə, ey saqi!
Ağzım ol meyli dodaqdan necə də şirin olub,Afərin ləbləri şəkkər edənə, ey saqi!
Qaydadır, atəşə yağ atsan əgər, şölələnər,Mey gətir, qoyma bu ilhamı sönə, ey saqi.
Şərabın düşsə əgər qətrəsi şor torpağa da,Al şərab orda dönər ağ süsənə, ey saqi.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibi-təşnəcigər, bil ki, sənə bəndə olub,Bir nəzər eylə bu təşnə bədənə, ey saqi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6826
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmazNə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند
Aldım qələmi namə yazam, yarə könüldənAldım qələmi namə yazam, yarə könüldən,Ya rəb, ola bir məhrəmi aparə könüldən.