Yığışmış idi çocuqlar, edirdilər bayram,Geyib gözəlcə, al-əlvan bəzənmiş idi tamam.

Deyib gülüb, danışırlardı şövqlə xürrəm,Biri-birinə baxırdı fəxrilə hər dəm.

Ayaq yalın, baş açıq, bir yetim möhnət ilə,Durub kənarda, ancaq baxırdı həsrət ilə.

Soluq-soluq o zavallı yetim çəkir idi ah,Çocuqlar iştə bu məqsumu gördülər nagah,

Yanaşdılar, onun əhvalına yanıb hamısı.Səməd görür ki, yol ilə keçir onun babası,

Qaçıb dedi: – Babacan! Bu yetimə gəl bir bax,Geyinmişik biz al-əlvan, o binəva çılpaq.

Gedib baba, şu yetimə libas alıb dərhal;Geyib, zavallı qarışdı çocuqlara xoşhal.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri