Töhfeyi-Sami, bölmə 639
از ترکان جغتای است و در زمان سلطان حسین میرزا در جرگه امرا مهر میزد عاشق پیشه و لوند و خوش مشرب بود ابیات نیک از او مشهور است این چند بیت از آن جمله است :
آهم چو گرد باد فنا میبرد مرا
از کوی یار، آه چرا میبرد مرا
شدم سرشک فشان چون به رخ نقاب گرفت
شود ستاره نمایان چو آفتاب گرفت
بی قد تو دل بسته صد بند بلا شد
کی وا شود آن غنچه که از شاخ جدا شد
جهان کهنه خلقی را به دل داغ هوس مانده
بیا ساقی که این ویرانه از بسیار کس مانده
وارستهای کجاست که راه عدم رویم
با یکدگر چو سایه قدم در قدم رویم
بر ما چه میکشی قلم رد به ملک عشق
ما خود کمینه جور کش این قلمرویم
من بودم و رقیب که آن مه سلام کرد
مردم ز غم که آه، کرا احترام کرد
هر جا بتان به جامه گلگون نشستهاند
تا گردن از فراغ تو در خون نشستهاند
رحمی که عاشقان همه شب بی مه رخت
تا روز چشم بر مه گردون نشستهاند
خوش آن مجلس که آنجا توبه خود چون کنم ظاهر
مرا ساقی گریبان گیرد و می در گلو ریزد
خوش آنکه خواب کنم زیر پای او آنسان
که چون دراز کند پا به روی ما برسد
این رباعی او بسیار خوب واقع شده:
گر در غم عشق استوار آید دل
بر مرکب آرزو سوار آید دل
گر دل نبود کجا وطن سازد عشق
ور عشق نباشد بچه کار آید دل
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sam-mirze-tohfeyi-sami-639
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
خواهر زاده ی مولانا نیکی است به گیلان رفت و شهر آشوبی جهت آنجا مذمت مردم آنجا گفت او را به امر بدی متهم ساختند، زبانش بریدند اما این جایزه او را برای اشعار دیگرش می بایست نه جهت هجو مردم گیلان . این مطلع از اوست :اغیار ببالین من زار چه حاصل
Töhfeyi-Sami, bölmə 456از کهنه شاعران آنجاست این مطلع از اوست :خوبان شهر فتنه و آشوب میکنند
Töhfeyi-Sami, bölmə 457از شعرای آندیار است و همین تخلص دارد این مطلع از اوست :فلک سر مست میگردی ز جام نیلگون خود
Töhfeyi-Sami, bölmə 458از اولاد حافظ سعد است، مردی عاشق پیشه و دلریش و در سلوک درویش است، اما بشعر خود بسیار اعتقاد دارد این مطلع از اوست :باغبان از گل حدیثی گفت در گلزار خویش
Başqa şairlərin şeirləri
Şəm kim, rovşən olub yanmağa pərvanə üçün,Yanmağından dəxi pərvanəyə pərva nə üçün?
Bu gecəDöndü murad üzrə fələkDövran bizimdir bu gecə
Gəncənin qırğınıEy qazilər, gəldi qəzadan bəla,Bir olmaz müsibət dövran eylədi,
Cəfərqulu xanaHacı qulu səndən, ey taci-sərim,Ziyadə-ziyadə xürrəm olubdur!