Hikmət
İki aqil kəs eyləməz dəvə,Eyləməz bir-birinə büğz əsla.Cəng əgməqlə eyləməz aqil,Əqli başında olsa gər kamil.Onu nadan söysə vəhşətlə,Bu onu ram edər fərasətlə.Dostluq bil ki, tari-mu kimidir,Büğz bir səng, ol səbu kimidir.Gər iki dost olsa sahibdil,Onu hifz eyləmək deyil müşkil.Saxlayar bir tükü iki aqil,Hər ikisi əgər deyillər cahil.Hər ikisi ki, olsa tirəzəmir,Onlara tab eyləməz zəncir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/seyid-ezim-hikmet
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Bir nəfər mərd getdi təhsilə –Ki, yetirsin ülumi təkmilə.
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
Bir dostun məktubuna cavabƏssəlam, ey güli-gülzari-vəfa!Əssəlam, ey gühəri-bəhri-əta!
Bir məktuba cavabBir vəqti-xocəstə, hiyni-xürrəm-Kim, talib idi könül dəmadəm.
Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət
Bu elin halına hər gün baxasan, ağlayasan,Bu ilin qalına hər gün baxasan, ağlayasan.
Ağı gözlərBəyzadələr məclisinə gələndə,Ağlı kamil olan a yağı gözlər.
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamazBir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
Agah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmiAgah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmi,Söylə, gəl gör əşkdən ruyimdə bəhri-əzəmi,