Sadəlövh nökər
Seyyida, olma əhməq ilə yar,Ta səni əhməq etməsin zinhar.Belə təqrir edibdir əhli-bəyan –Ki, müəssirdir ülfəti-insan.Elə təsdiq kim, bu söz həqdir,Əhməqin yoldaşı həm əhməqdir.Əhməqin yoxdur əql ilə karı,Bilməz əhməq səyaqi-göftarı.Sən deyərsən ki, asimandır bu,O deyər, ari, risimandır bu.Guş qıl kim, bu xoş rəvayətdir,Gərçi bir müxtəsər hekayətdir:Var idi bir əmiri-sahibzər,Muzd ilə saxlamışdı bir çakər.Leyk ol çakər əhməq idi, zəbun,Fəhmdən dur, huşdən məğbun.Dedi bir gün əmir o gümrahə –Ki, filan kimsə gəlsə dərgahə,Məni səndən sual qılsa əgər,Degilən evdə yoxdu, getdi səhər.Başa düşdünmü mən deyən hali,Yaxşı oldunmu bu sözə hali?Dedi: – Düşdüm başa bunu, ammaNə deyim gəlməsə bəs, ey mövla?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/seyid-ezim-sadelovh-noker
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
[...] Bəndeyi-bimiqdar, Seyyidi-xaksar ərbabi-fəhm və fərasətəvə əshabi-kiyasətə ərz edir ki, bəzi mətalibi-aliyələr ki, idrakı cəmi
BaşlanğıcHəmdi-bihəd xudayi-sübhanə –Ki, çatıb feyzi kövnü imkanə!
Peyğəmbərin tərifiDəxi yüz töhfeyi-səlatü səlam,Nə qədər var bu gərdişi-əcram,
Kitabın yazılma səbəbiBu səbəbdən mən, ey həmidəsiyər,Eylədim nəzm çox hekayətlər.
Başqa şairlərin şeirləri
Olubdu qəm yatağı, şad gördüyün könlümDağıldı qüssədən, abad gördüyün könlüm.
MənəmQanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
Ənisül-arifin, 2یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.