Sərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degil,Bu qədər var, sənin kimi o hərcayi degil.

Eyləyən sineyi-çaki hədəfi-tiri-bəla,Kiprigin oxları, yainki qaşın yayı degil?

Görüb əbrusunu şəmşirə baxırsan əgri,Zahida, başın üçün bu ramazan ayı degil.

Kimdi bəs sineyi-suzandə fəryadə gələn,Dil gedib zülfi ilə, bu dili-şeydayi degil.

Vayımı yar eşidib, vay könül, söylədi kim,Seyyidim çoxdan ölübdür, bu onun vayı degil.

Badeyi-sağərimi alma əlimdən, ey şeyx,Qismətimdir bu mənim, bu atovun payı degil.

Sinədə yarələrim saydı, dedi: “min” – cərrah,Səhv edib bu, hələ mindən birinin sayı degil.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Demə, zahid nəzər etməz görə gər ol ayı,Seyyid, getmə kəc, axır bu qədər ayı degil.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq