Çəkdi qılıc ta ki özü padşa,Ta eləyə başını təndən cüda,Gördü pişik muşlərin şahını,Bildi onun kineyi-dilxahını.Şir kimi çökdü dizi üstünə,Verdi təkan şəst ilə öz dəstinə.Qırdı ipi, sıçradı əjdər kimi,Həmlə edib muşə qəzənfər kimi.Çox siçanı eylədi zalım həlak,Oldu siçanlar hamısı sinəçak.Həmlə edib Rüstəmi-dəstan kimi,Qeyzə gəlib Samü Nəriman kimi.Gördü siçan şahı ki dolmuş əsas,Canı həlak olmağın etdi qiyas.Gürzü giran əldə yetişdi pişik,Girməyə tapmadı siçan bir deşik.Gürzü çalıb, əzdi onun başını,Təpdi yerə qövmünü, qardaşını.Qaçdı siçanlar, yerə oldu nihan,Qaldı yer üstündə pişik hökmran.Kəsdi, siçanlar yolunu bağladı,“Mo-mo” edib bığlarını yağladı.Bais odur ki, pişik oldu əziz,Xanım ona hörmət edər, həm kəniz.Nə əkini vardı, nə dükkanı var,Hər gecə-gün hazır olan nanı varAşü plov, dolma yeyər hər gecə,Sərçə tutar, hindən aparar cücə.Sən də pişik olsa idin, Seyyida,Çəkməz idin ruzi üçün bir bəla.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri