“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”
“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”,Bülbül nə cəfa çəksə, şikayət gülə eylər.
Fəxr eylər idim vəslinə, hicranına yandım,Tale, nə bilim ki, məni axır belə eylər?!
Zalim fələkin gərdişi atəşlərə yansın!Əvvəlcə nə cövr eyləsə əhli-dilə eylər.
Divanəsiyəm bir üzü göycək, qara xalın,Zülfün mənə zəncir kimi silsilə eylər.
Bilsən sənə, ey gül, nə qədər aşiq olan var,Təqribən əgər saysan, o min qafilə eylər,
Gər badi-səba zülfünə yol tapsa o şuxun,Min tənə çəmənlərdə gedib sünbülə eylər.
Vahid, yenə mən hüsnünə heyranəm o mahin,Rəhm eylə, desəm, cövr eləmə, o, hələ eylər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vahid-konlum-yene-cananin-elinden-gile-eyler
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Canandı, bir də mən, gecə on bir tamam idi,Gizli deyib danışmağa əsli məqam idi.
Bu bəzmi-işrətə, saqi, piyalə gec gəldiBu bəzmi-işrətə, saqi, piyalə gec gəldi,Gözün fədası, bizi sal xəyalə, gec gəldi.
Qəm çəkmə, könül, məclisə canan yenə gəldi!Qəm çəkmə, könül, məclisə canan yenə gəldi!Bu qalibi-biruhə verən can yenə gəldi!
Bayram yeli əsdi, gülüzarım təzələndiBayram yeli əsdi, gülüzarım təzələndi,Şadlıq gətirən xəlqə baharım təzələndi.