“Könlüm yenə cananın əlindən gilə eylər”,Bülbül nə cəfa çəksə, şikayət gülə eylər.

Fəxr eylər idim vəslinə, hicranına yandım,Tale, nə bilim ki, məni axır belə eylər?!

Zalim fələkin gərdişi atəşlərə yansın!Əvvəlcə nə cövr eyləsə əhli-dilə eylər.

Divanəsiyəm bir üzü göycək, qara xalın,Zülfün mənə zəncir kimi silsilə eylər.

Bilsən sənə, ey gül, nə qədər aşiq olan var,Təqribən əgər saysan, o min qafilə eylər,

Gər badi-səba zülfünə yol tapsa o şuxun,Min tənə çəmənlərdə gedib sünbülə eylər.

Vahid, yenə mən hüsnünə heyranəm o mahin,Rəhm eylə, desəm, cövr eləmə, o, hələ eylər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq