Qəm çəkmə, sıxılma, sıxılma, könül,Heç vaxt ayrılığa yıxılmamısan,bu ayrılığa da yıxılma, könül,bil, bu ayrılıq da ayrılıq deyil,bir əbədi eşqdi izləyir səni,hər bir ayrılığın ən son ucundayenə də gizlənib gözləyir səni.

Bir yerdə qaldıqca hamı bir səsə,hamı bir nəfəsə dolur, köklənir,Beləcə, illərcə dərd də, kədər də,lap elə insan da solur, köhnəlir.

Çıxıb getmək! Getmək! Çox uzaqlara!Çox uzaqlardan da çox uzaqlara!Orda qoşulmaq ancaq çiçəklərə,ancaq çiçəklərə, ancaq uşaqlara!

Hər təzə şəhərdə, hər kənddə, könül,təzədən başlanır ömür elə bil.Getmək! Getmək! Getmək! Elə heygetmək!Hər təzə yurda təzə sevgitək!Getmək! Getmək! Gəzərgi yaşamaqküləklərtək, buludlartək.Yaşamaq bir günlüyə, bir aylığa,Bir ayrılıqdan başqa bir ayrılığa.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran