Ölüm həqdəndir, əmma növcəvan ölmək nə müşküldür,Gözündə hər muradı, tazə-can ölmək nə müşküldür.

Həvayi-eşq sərdə, xatirində vəsl sevdası,Dilində əzbəri-yarü cinan ölmək nə müşküldür.

Tamaşayi-camalından nəzərlər olmaya xali,Nizami-xəttü xalı xoşnişan ölmək nə müşküldür.

Kəlamı, nitqi, ləfzi xoş, dili şirin, üzü xəndan,Qiyami-qaməti sərvi-rəvan ölmək nə müşküldür.

Çəkə həsrət görənlər, görməyənlər arizusunda,Ola dillərdə vəfi hər zaman, ölmək nə müşküldür.

Keçib peykan bağrından, düşüb məcruh sərgəştə,Ola al qanına qəltan ölmək nə müşküldür.

Verə qürbətdə can, yanında yarü həmdəmindən yox,Qala könlündə hər sirri nihan, ölmək nə müşküldür.

Təkəllümdən düşüb dil, tabü taqət qalmayıb canda,Gözü yollarda qalıb bizəban ölmək nə müşküldür

Tamam olmaz yüz il şərh eyləsəm bu dərdi-bidərman,Qəribü bikəsü bixaniman ölmək nə müşküldür.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Neçə növrəs cəvani-sərəfrazından cüda, həsrət,Vidadi, xəstə düşmək, natəvan ölmək nə müşküldür.

Мы жить не можем, смерть поправ,— как тяжко умирать!На жизнь имея столько прав, как тяжко умирать!Огонь любви в моей крови, тебя желаю я.Мечтанья о тебе прервав, как тяжко умирать!Мой взор еще не опустел, ведь он тебя встречал.Тебя опять не увидав, как тяжко умирать!Готов смеяться мой язык и голос щебетать.Высоко голову подняв, как тяжко умирать!Пускай страдает тот, кто знал, жалеет, кто не знал.Свою хвалу тебе послав, как тяжко умирать!Стрелой пронзенный прямо в грудь, бесцельно я бегу.Мой след неровен и кровав... Как тяжко умирать!Подруги сердца моего со мною нету здесь.Душевных тайн не рассказав, как тяжко умирать!Я разучился говорить, и силы нет в руках.Недолюбив, недострадав, как тяжко умирать!Без крова, на чужой земле, вдали от мест родных,Страданий всех не описав, как тяжко умирать!Ты, Видади, имел детей, красивых, молодых!Их всех по свету растеряв, как тяжко умирать!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran