Bu mənim cismimdəki zəhmətlərim ol can bilür,Mənə hicran etdigin ol dilbəri-canan bilür.

Ta ki, həmdəmdir ğəmi-eşqin könüldə ğəm yemən,Çün xəyalini sənin dil sevgili mehman bilür.

İnciməz bu xəstə canım dərdi-hicrindən sənin,Cövri-qəhrin gəldiyincə lütf ilə ehsan bilür.

Çünki, birdir aşiqə qəhr ilə lütfin mənisi,Dil fəraqini vüsalü dərdini dərman bilür.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ruzü şəb bülbül təki, eylər Xətai nalələr,Baği-hüsn içrə yüzünü çün güli-xəndan bilür.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq