Belə gördüm
Aran yolu qovuşanda dağlara,Gül ətirli sərinliyə yetişdim.Dərə dərin, daş sıldırım, dağ uca,Yüksəkliyə, dərinliyə yetişdim.
Bu gün məni öz qoynuna səsləyən,Daşaltıdı, qayaların qaşıdı.Bir səfərim min bir səfər olsa da,İlk görüşüm görüşlərin başıdı.
Sinəsində yorub neçə köhləni,Cıdır düzü cıdırıma bax deyir.Tər çiçəyi öz ətrinə qərq edir,Boz dumanı, çadırıma bax deyir.
Həvəs ilə, heyrət ilə gəzirəm,Vaqif yatan, Vurğun gəzən yerləri.Dost üzünə qapı kimi açılan,Hər qarışı düşmən əzən yerləri.
Dağ şəhəri üstələyə bilərmi,Bu yerlərdə şəhər dağın üstədi.Yaşıl donlu, qəlb ovlayan gözəldi,Dəli çayın, gur bulağın üstədi.
Ana torpaq hər diyara verməyibBu isməti, bu şöhrəti, bu şanı.Şeirə döndü, yaddaşıma yazıldı,Belə gəzdim, belə gördüm Şuşanı.1975, 29 may
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-bele-gordum
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Mal sahibi necə gördün halını,Fələk pəncəsinə düşmüş gedirsən
GəlmişəmÇamlı beldən durub səfər eylədim,İslambolun güzərinə gəlmişəm,
SualAləm, səndən mən bir xəbər alayım,Cənnətin çırağı nə içindədir?
Edər hər qəmzədən məqtul yüz canı qara gözlərEdər hər qəmzədən məqtul yüz canı qara gözlər,Salıbdır mərdüm içrə gör nə qovğanı qara gözlər.