Əlini üzmə millətdən
Düşəcək düşmən başına,Bu daş iridi, qardaşım.Səsimiz gur çıxan kimi,Çoxu kiridi, qardaşım.
İstisi var nəfəslərin,Qanadı var həvəslərin.Mənim səsim bu səslərin,Mində biridi, qardaşım.
Yoxdu içində hikkəsi,Sevgidi pulu, sikkəsi.Hər kənd bu xalqın Məkkəsi,Hər ev piridi, qardaşım.
Bəd söz çıxar bədniyyətdən,Uzaq qaçar qətiyyətdən,Əlini üzmə millətdən,Bu xalq diridi, qardaşım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-elini-uzme-milletden
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Allahın bir bədbəxtbəndəsi vardı,
Mənə bircə nəfər adam göstərinSalam, ağ kəfənim, qara tabutum,Qara ağsız olmaz, ağ da qarasız.
Sabahın dilində danışDilsiz bu dünyanın heç nəyi yoxdu,Ümid ol, sabahın dilində danış.
Yazmaq olmur, əzizimDəniz dəli, çay havalı, su qanlı,Üzmək olmur, üzmək olmur, əzizim.
Başqa şairlərin şeirləri · Vətən
Mən dünyanın qucağında,Vətən adlı bucağında;
Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Evin abad ola, əl çək dili-viranımdan.
Xan sarayıQafil bayquş, kimlər üçün inildərsən, ağlarsan?Hansı dövrü xatırlarsan? Kimin yasın saxlarsan?
Bizi Vətən çağırır!İndi bizim ölümlə,Çarpışan çağımızdı.