Sazını götürüb səndən xəbərsiz,Qəlbində bir incə teli qırmışam.Elə bilirəm ki, cəllada dönüb,Obanı dağıdıb, eli qırmışam.

Şairi qınasa haqlıdı ellər.Döndərsə üzünü, doğrudu, sellər,Aşığın sağ əli tellərdi, tellər,Əllərim quruyub, əli qırmışam.

O gündən xəyalım dağlar aşmadı,Duyğular sel olub coşub-daşmadı.Fikrim xəstə düşdü, ayaqlaşmadı,Gərdəni sındırıb, beli qırmışam.

Xatasız qul olmaz, kərəmsiz ağa,Çəkmə Zəlimxanı arana, dağa.Bağbana deməmiş girmişəm bağa,Bağbanı incidib gülü qırmışam.

1975, 24 noyabr

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar