Kəpənəkçidə eloğlum Ziyəddinə
Sazını götürüb səndən xəbərsiz,Qəlbində bir incə teli qırmışam.Elə bilirəm ki, cəllada dönüb,Obanı dağıdıb, eli qırmışam.
Şairi qınasa haqlıdı ellər.Döndərsə üzünü, doğrudu, sellər,Aşığın sağ əli tellərdi, tellər,Əllərim quruyub, əli qırmışam.
O gündən xəyalım dağlar aşmadı,Duyğular sel olub coşub-daşmadı.Fikrim xəstə düşdü, ayaqlaşmadı,Gərdəni sındırıb, beli qırmışam.
Xatasız qul olmaz, kərəmsiz ağa,Çəkmə Zəlimxanı arana, dağa.Bağbana deməmiş girmişəm bağa,Bağbanı incidib gülü qırmışam.
1975, 24 noyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-kepenekcide-eloglum-ziyeddine
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Talada sevmişəm mən bir şahbazı,Sərv boyu tuba boya tən edər.
Hiç kim, ya rəb mənim tək didə pürxun olmasınHiç kim, ya rəb mənim tək didə pürxun olmasın,Duzəqi-ümmid sınmış, qərqi-Ceyhun olmasın.
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigarÖvzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.
DüşmüşəmEy Leyli, mən səni görəndən bəriMəcnun olub biyabanə düşmüşəm.