Nahaq endik o dağların başından
Nahaq endik o dağların başından,Gərək orda qal oğlu qal olaydıq.Ömrümüzü gül ömrünə döndəribZirvədə qar, pətəkdə bal olaydıq.
Allaha tən, haqqa yardı zirvələr,Yaranışdan dümağ qardı zirvələr.Ömrümüzü uzadardı zirvələr,Nahaq endik o dağların başından.
Üfüqlərdə quş olmaq da gözəldi,Şimşəklərə tuş olmaq da gözəldi,Lap o yerdə daş olmaq da gözəldi,Nahaq endik o dağların başından.
Ucalığı ölüm-itim haqlamır,Peyğəmbərdi, qəlbində kin saxlamır.Min il keçir, bir qayası laxlamır,Nahaq endik o dağların başından.
Haqq evidi hər daş otaq, hər kaha,Salam verir dan yerinə, sabaha.Təzə-təzə qovuşurduq Allaha,Nahaq endik o dağların başından.
Ruh paklaşır, yağan qardan ağ olur,Can bərkiyir, saf poladdan sağ olur.Dağ başında vallah, adam dağ olur,Nahaq endik o dağların başından.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-nahaq-endik-o-daglarin-basindan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq
Üç yüz il acımadan, titrəmədən, duymadan,Hey diddi köksümüzü çarlığın zülüm quşu.
EdəydiEy ağalar, bir yarın həsrətin çəkərəm,Nolaydı Tanrı nəsib edəydi.
HekayətlərBir oğru bir parsanın evinə gəldi. Nə qədər ki, axtardı, bir şey tapmadı. Ürəyi sıxıldı. Pirhizkarın xəbəri oldu. Bir kilimi ki, onun üstündə yatmışdı, oğrunun keçdiyi yola atdı, ta naümid qayıtmasın.Gilanlı Əbdülqədir, pak olsun onun torpağı, Kəbənin hərəmində üz daşlar üstə qoyub hey deirdi:
SözEy söz, nola dersəm sənə xürşidi-səmavat,Səndən alıyor nurü ziyayi həmə zərrat.