Yola sal məni
Gedirəm, ayrılıq çətin olsa da,Anamın laylası, yola sal məni.Həyatım, varlığım demişəm sənə,Ömrümün mənası, yola sal məni.
Oduna yandığım ocağın közü,Aylı gecələrin söhbəti, sözü,Sərin çeşmələrin qaynayan gözü,Suların aynası, yola sal məni.
Mən ki vurğunuyam bağçanın, bağın,Çiçəklər, başıma yağıştək yağın.Hər axşam başına döndüyün dağın,Çəməni, yaylası, yola sal məni.
1977, 14 iyul
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-yola-sal-meni
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Axı, hər vaxt şən idin sənİndi susdun, nədən, təbim?
O müjgani-siyəh-novkin xədəiki-yarə bənzətdimO mücgani-siyəh-novkin xədəiki-yarə bənzətdim.Xətadır çeşmi-məstin ahuyi-Tatarə bənzətdim.
İndiMüxənnət zamana, beymürvətə fələk.Qoymadı mətləbim, bir aləm indi,
Çığalı müxəmməs: Ey şux mənim yar, vəfadar imsən sənEy şux mənim yar, vəfadar imsən sən,Dil gülşəni, həm qönçeyi-gülzar imsən sən,