Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است
Rübai 30Xəyanət də oddur, diqqətlə baxsan,Xainlər qurtarmaz canını oddan.
Məntiqül-üşşaq, fəsil 47طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان
Qəsidə 27Həzar şükr ki, yar oldu ruzigarə qəzaKi, qalmamış onun islahə ehtiyaci daha.
Bir dem irürdi yine yüregüme peyk-i seherBir dem irürdi yine yüregüme peyk-i seherİşledügini anun niçesi işleye seher
MəscidlərimizBizim məscidlərə cəm olanlara diqqət eləsək, görərik ki, məscidə gələnlər ancaq fəhlə, hammal, kankan, dilənçi, dəllək, pinəçi, nalbənd, çərçi və xırda-xuruş alışverişçilər, baqqallar, kərbəlayı və məşədilər və kasıb hacılardır. Əgər əcnəbi millətin birinin yolu bizim məscidlərə düşsə, elə yəqin edər ki, müsəlman içində bir dənə də rəğbətli, dövlətli, səliqəli, təmiz və nəcib adam, bir dənə də bəy, xan, qulluqçu, oxumuş və sahibmənsəb yoxdur; yəqin edər ki, bizim müsəlman camaatı ibarətdir məhz cırıq-mırıq, ac və kasıb fəhlə-fühlədən, avam məşədi və kərbəlayılardan.Niyə xan və bəylərimiz, oxumuş və sahibmənsəblərimiz məsciddən qaçırlar?
Qəzəl 382اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور
Nuri-təcəlli şö'ləsi düşdü əzəldən alınaNuri-təcəlli şö’ləsi düşdü əzəldən alına,Gözlərimin bu rəng ilə yaşı boyandı alına.
Töhfeyi-Sami, bölmə 455خواهر زاده ی مولانا نیکی است به گیلان رفت و شهر آشوبی جهت آنجا مذمت مردم آنجا گفت او را به امر بدی متهم ساختند، زبانش بریدند اما این جایزه او را برای اشعار دیگرش می بایست نه جهت هجو مردم گیلان . این مطلع از اوست :اغیار ببالین من زار چه حاصل
Özüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldıÖzüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldı,Səri-kuyində yarın bir fəqiri-müztərim qaldı.
UzaqlarO uzaqlardakı dağlar nə gözəl!O gözəllik dolu bağlar nə gözəl!
Qitə 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Rübai 42ای کم زده خورشید فلک از رایتعاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
Dedi ol yar mənə: dəftərimiz evdə qalıbDedi ol yar mənə: dəftərimiz evdə qalıb,Eşqə dair yazılan sözlərimiz evdə qalıb.
Şəhriyara dördüncü məktub“Hərdən belə səsin gəlsin,*Gözümüzün yaşın silsin”*
Qəzəl 229سلامی چون نسیم صبحگاهیبه آن رونقفزای بزم شاهی
Qəzəl 95رویت به از آن آمد انصاف که میبایدبا روی تو در عالم گر گل نبود شاید
Qəzəl 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است
Rübai 40Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.
Qəzəl 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Rübai 29Eşqindən tapmadı bir işim əncam,Öldüm, dodağından almadım da kam.
Leb-i la'lünden almışam nigârâ zevk-i tahkîkiLeb-i la'lünden almışam nigârâ zevk-i tahkîkiİnildümden irişmişdür musanniflere mûsîki
“İrşad”Dünyada mən çox şeyi başa düşdüm, amma bu “İrşad”ın işlərini başa düşmədim. Rəhmətlik oğlu indi də başlayıbdır ki, “mənə müsəlman camaatı beş min müştəri verməsə, qəzeti bağlayacağam”.Qardaş, bağlayacaqsan bağla, açacaqsan aç, dəxi xalq neyləsin?
Qəzəl 399جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش
Şəha, könlümdə daim bir həvəs varŞəha, könlümdə daim bir həvəs var,Soram şəkər dodağından məgəsvar.
Töhfeyi-Sami, bölmə 458از اولاد حافظ سعد است، مردی عاشق پیشه و دلریش و در سلوک درویش است، اما بشعر خود بسیار اعتقاد دارد این مطلع از اوست :باغبان از گل حدیثی گفت در گلزار خویش
Aldım ələ peymanə, təvəkkültü əlallah!Aldım ələ peymanə, təvəkkültü ələllah!Oldum genə rindanə, təvəkkültü ələllah!
OlmaqMənim fəğanımı dinləyər könül,Dərdimdən yer ağlar, asiman ağlar.
Qitə 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Rübai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد