Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین
Sebze vü rûy-ı nigâr u nev-bahârSebze vü rûy-ı nigâr u nev-bahârGönlüme komadılar hergiz karâr
Qəzəl 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Rübai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Rübai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Gönlüm denizi ışk ile taşa ola mı kiGönlüm denizi ışk ile taşa ola mı kiMihrüm dilünde nakş ide taşa ola mı ki
Qəzəl 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Rübai 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Rübai 157ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته
Kimün ki ola mahbûbı latîf u hûb u narıncaKimün ki ola mahbûbı latîf u hûb u narıncaAcebler misin ohşarsa yüzinün rengi nârınca
Qəzəl 5415در سماع بیخودی چون دست بالا میکنمکوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم
Rübai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Rübai 158ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده
Nigârînâ benüm hâlüm sinün ile mu'ammâdurNigârînâ benüm hâlüm sinün ile mu'ammâdurLeb-i la'lüni göreli bu gözlerüm müdemmâdur
Qəzəl 5437ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم
Rübai 243دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم
Rübai 160ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Gönül diler ki ire bir karîneGönül diler ki ire bir karîneYüzüm sarusı anadur karîne
Qəzəl 5444رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاستما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم
Rübai 259ای دل چو فسردهای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
Rübai 168در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی
Tâ hayâlünden gönülde nakş-ı zîbâ urmışamTâ hayâlünden gönülde nakş-ı zîbâ urmışamİy besâ nakkâş-ı çîn ile ser ü pâ urmışam
Qəzəl 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم
Rübai 265تا رخت بیفکند به صحرا دل منسرمایه زیان کرد ز سودا دل من
Rübai 169تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟
Âşık ki uyar aklına dîvâne dirüz bizÂşık ki uyar aklına dîvâne dirüz bizYazmazuz anı deftere dîvâna dirüz biz
Qəzəl 5455گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم
Rübai 266خاقانی اگر توئی ز صافی نفسانبر گردن کس دست به سیلی مرسان
Rübai 171یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
Akl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmışAkl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmışGönülüm gözi içinde seni inşân yazmış