Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو
Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidürVarlığum dahi yine dilberümün sâyesidürÖleyüm anun içün k'anı bana sayasıdur
Qəzəl 120عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا
Qəsidə 205به خراسان شوم انشاء اللهآن ره آسان شوم انشاء الله
Qəzəl 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Dil niçesi söylesün dilde ne dil var dururDil niçesi söylesün dilde ne dil var dururHâli gerek anlaya kimde ki dil var durur
Pərakəndə şeir 123تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است
Qəsidə 207سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه
Qəzəl 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده
Kişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı varKişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı varDepelerlerse anı şer' ile di kanı mı var
Qəzəl 123خواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مرا
Qəsidə 222بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزهاش قربان تازه بینی
Qəzəl 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
Komadı hecrün yüregümde ramakKomadı hecrün yüregümde ramakKiçi barmağun kılalı ayı şak
Pərakəndə şeir 124سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است
Rübai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Qəzəl 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
La'li meyiyle gönül bî-haber olmış dururLa'li meyiyle gönül bî-haber olmış dururZülfi hevâsıyile derbeder olmış durur
Qəzəl 126چشمِ او چندان که مستِ خواب میسازد مراتابِ آن موی میان بیتاب میسازد مرا
Rübai 112توفیق رفیق اهل تصدیق شودزندیق در این طریق صدیق شود
Qəzəl 740با دگری بر غم من عقد وصال بستهایورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Gönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâhGönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâhKaşun peyveste yay kürdi ta'âlallâh ta'âlallâh
Qəzəl 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Rübai 171دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
Qəzəl 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümYüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyümZülfi kâfirdür anun îmâna gelmez nideyüm
Qəzəl 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Rübai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز
Qəzəl 755با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابیراضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی
Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarNiçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısarYürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar