Qəzəl 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3423

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3438

چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3442

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3445

نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3457

گرچه آن سرو روان در همه جا می باشدنیست ممکن که توان یافت کجا می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3464

دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3495

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3502

از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3534

دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3535

خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3538

مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3547

دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3548

هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3576

هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3590

از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3641

تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq