Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت
Qəzəl 1389در خرابات مغان منزل نمیباید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمیباید گرفت
Qəzəl 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت
Qəzəl 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت
Qəzəl 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت
Qəzəl 1398خانه دل روشنی از دیده روشن گرفتزنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت
Qəzəl 1404سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت
Qəzəl 1407غم از دل می زداید چون صباح عید رخسارتنماز عید واجب می کند بر خلق دیدارت
Qəzəl 1409بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت
Qəzəl 1411چهره صاف تو آیینه اندیشه نماستجان ز سیمای تو چون آب ز گوهر پیداست
Qəzəl 1413تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟
Qəzəl 1419از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداست
Qəzəl 1431قانع از صاف به دردست دماغی که مراستروغن از ریگ کند جذب، چراغی که مراست
Qəzəl 1442میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است
Qəzəl 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Qəzəl 1454از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟
Qəzəl 1456در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست
Qəzəl 1462لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست
Qəzəl 1463به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست
Qəzəl 1469زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست
Qəzəl 1470چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است
Qəzəl 1472خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است
Qəzəl 1473ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است
Qəzəl 1474نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است
Qəzəl 1482پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است
Qəzəl 1491کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است
Qəzəl 1492دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است
Qəzəl 1500این چه لطف است که با یار وفادار من استکه به من همسفر و خانه نگهدار من است
Qəzəl 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
Qəzəl 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است