Qəzəl 1220

عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1225

تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1226

خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1231

ذره تا خورشید دارد چشم بر انعام دوستتا که را از خاک بردارد دل خودکام دوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1233

تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوستدر کمند آرد صبا را زلف عنبر بوی دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1237

بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1240

حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1245

عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟زیر ابر این آفتاب از دیده گستاخ کیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1252

عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1273

هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیستهست دایم در نظر آن کس که از دل دور نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1281

آرزو بسیار و آهم در دل درویش نیستدشت پر نخجیر و یک ناوک مرا در کیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1293

پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1295

باده بی درد در میخانه افلاک نیستدانه بی دام در وحشت سرای خاک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1302

خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیستدانه چون افتاد گیرا، احتیاج دام نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1303

آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیستلقمه چون افتاد فربه استخوان معلوم نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1305

داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیستزیر بار منت گرد نمکدان تو نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1307

هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1312

از هلاک ما سیه بختان کسی آزرده نیستمرده ما قابل ماتم چو خون مرده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1316

حسن بالادست را از شوخ چشمان چاره نیستیوسف بی جرم را از چاه و زندان چاره نیست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1329

کی حذر از خون خلق آن غمزه خونریز داشت؟داشت پرهیزی گر این بیمار، از پرهیز داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1340

هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشتمالک دینار شد هر کس که یک درهم نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1341

حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشتشمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1342

تا دل آزاده برگ عیش در دامن نداشترعشه باد خزان، دستی بر این گلشن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1346

هر که بیخود شد، قدم در آستان دل گذاشتهر که دست افشاند بر جان، پای در منزل گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1348

همت مردانه ما از می حمرا گذشتکشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1359

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1360

مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشتاز تهی مغزی حیاتم در سبکساری گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1364

آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافتاین قدر کوه گران بر سینه هامون برنتافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1382

صبر دامان دل بیتاب نتواند گرفتسد آهن پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1383

جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq