Qəzəl 6486

خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6499

بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6500

زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6504

زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6506

برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6508

نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6514

بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6516

ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6517

رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6519

ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6549

از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6556

بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6571

در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایدهچون گل از جمعیت خود سوختم بی فایده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6574

در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6583

به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6590

که یارب گرم در رخسار آن نازک میان دیده؟که آن موی کمر چون موی آتش دیده پیچیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6604

بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6610

ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6612

روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6616

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6618

جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6624

کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6631

تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6635

از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6636

تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6637

در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6644

خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6646

مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6650

کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ایدل به دریا کرده ای، کشتی به طوفان داده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq