Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرداز این آتش به جای دود ریحان سر برون آرد
Qəzəl 2898زدام عشق عاشق را سفر بیرون نمی آردزدریا ماهیان را بال و پر بیرون نمی آرد
Qəzəl 2899قبول خاطر از نظاره منظور می باردبه دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد
Qəzəl 2902کسی تاب خدنگ غمزه آن دلربا داردکه چون آیینه از جوهر زره زیرقبا دارد
Qəzəl 2904کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟که آن گل خار در پیراهن از نشو و نما دارد
Qəzəl 2907مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر داردکه نخل ایمن نباشد از تزلزل تا ثمر دارد
Qəzəl 2912دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟کجا مظلوم از دامان محشر دست بردارد؟
Qəzəl 2913سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟که این خشت از سرخم باده منصور بردارد
Qəzəl 2918اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر داردبهم غلطیدن گلها تماشای دگر دارد
Qəzəl 2923مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان داردزجوهر تیغ من بند خموشی بر زبان دارد
Qəzəl 2933کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟که خون صد چراغ مهر را در آستین دارد
Qəzəl 2936سمندر داغها از آتش رخسار او داردکجا یاقوت تاب گرمی بازار او دارد
Qəzəl 2940گریبان دلم را نعره مستانه ای داردسر زنجیر این دیوانه را دیوانه ای دارد
Qəzəl 2942دگر هر ذره خاکم هوای کشوری داردسر آسوده مغزم با پریشانی سری دارد
Qəzəl 2950خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می داردزمین تشنه را امید باران تازه می دارد
Qəzəl 2953ز آه عاشقان اندیشهای اختر نمیداردز دود تلخ پروا دیده مجمر نمیدارد
Qəzəl 2955دل بیمار من ناز مداوا برنمیداردگرانی از دمِ جانبخش عیسی بر نمیدارد
Qəzəl 2966به هر محفل بهشتی روی من منزل کجا گیرد؟که از رضوان بهشت جاودان را رو نما گیرد
Qəzəl 2976به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیردبه چشم بسته صید خویش این صیاد می گیرد
Qəzəl 2980شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیردزسنگ خاره دل آن چشم بازیگوش می گیرد
Qəzəl 2989کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیردصبا را کس به خون لاله بسمل نمی گیرد
Qəzəl 2991زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیردکه چون تیغ آبدار افتاد رنگ خون نمی گیرد
Qəzəl 3002محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازددل چون موم را سنگین تر از فولاد می سازد
Qəzəl 3007نمک داغ مرا چون مرهم کافور میسازدکه از بادام تلخی دور، چشم شور میسازد
Qəzəl 3018دماغ خشک ما را باده رنگین نمی سازدشراب آتشین با کاسه چوبین نمی سازد
Qəzəl 3020قدح لبریز چون شد از شراب ناب می لرزدبه قدر آب بر خود گوهر سیراب می لرزد
Qəzəl 3026خمار می مرا در گوشه میخانه میسوزدشراب من چو داغ لاله در پیمانه میسوزد
Qəzəl 3029غبار تیره بختی از دهان شکوه می خیزدبه قدر شق سیاهی از زبان خامه می ریزد
Qəzəl 3031ز اشک دیده بیدرد زنگ از دل کجا خیزد؟اثر در دل ندارد گریه ای کز توتیا خیزد
Qəzəl 3032به مستی آه خون آلود از دل بیشتر خیزدکه خونبارست هر ابری که از دامان تر خیزد